Czy mój telefon musi być włączony, aby działało sterowanie głosem?

Nie. AVR Maestro kompiluje Twoje sceny do natywnych skryptów Home Assistant. Home Assistant rozmawia z amplitunerem bezpośrednio w Twojej sieci lokalnej, więc telefon może być wyłączony, uśpiony albo w innym kraju.

Które asystenty głosowe mogą sterować moim amplitunerem?

Ten, z którego już korzystasz. AVR Maestro nie dodaje własnej warstwy głosowej - publikuje skrypty do Home Assistant lub Hubitat, a te są udostępniane Alexa, Google Assistant lub Siri Shortcuts przez hub, któremu już ufasz.

Czy asystent AI jest częścią płatnego odblokowania?

Nie. Asystent AI działający na urządzeniu jest bezpłatny. Automatyka domowa - Home Assistant, Hubitat i wychodzące webhooki - to jedyne płatne odblokowanie w AVR Maestro.

Czy cokolwiek opuszcza moją sieć domową?

Nie w przypadku sterowania. Aplikacja rozmawia z amplitunerem i hubem przez Twoją własną sieć. Nic nie przechodzi przez serwer MiyaraHub. Webhook trafia tam, gdzie go skierujesz, i to Twój wybór.

Home Assistant & Hubitat dla Denon & Marantz

Home Assistant, od początku do końca

1. Najpierw dodaj amplituner do Home Assistant. Ustawienia › Urządzenia i usługi › Dodaj integrację › Denon AVR (lub HEOS), a następnie lokalny adres IP amplitunera. Home Assistant utworzy dla niego encję odtwarzacza multimediów.
2. Otwórz w AVR Maestro Ustawienia › Automatyka domowa i dotknij karty Home Assistant.
3. Wpisz adres swojego Home Assistant - lokalny, taki jak http://192.168.1.150:8123, albo zewnętrzny adres Nabu Casa.
4. Zaloguj się i autoryzuj. Otwiera się bezpieczna przeglądarka w aplikacji z logowaniem Home Assistant. Twoje dane uwierzytelniające trafiają do Home Assistant, nigdy do nas.
5. Sam znajduje Twój amplituner. Aplikacja skanuje Twoje encje odtwarzaczy multimedialnych i ocenia je pod kątem modelu, nazwy i możliwości surround, a potem wypełnia właściwą encję za Ciebie.
6. Synchronizuj. Twoje sceny są budowane w skrypty i przesyłane. Potem edycja sceny aktualizuje jej skrypt w tle - nie ma przycisku, o którym trzeba pamiętać.

Po synchronizacji

Zbuduj dashboard, na który warto patrzeć

Home Assistant ma teraz element sterowania dla wszystkiego, co można amplitunerowi polecić, i zupełnie żadnego zdania, jak je rozmieścić. Przykładowy dashboard to jedno z rozwiązań z pełnym YAML: kafelki źródeł i surround, które podświetlają się, gdy są aktywne, głośność w prawdziwych dB, Twoje Sceny czytające własne nazwy i uczciwa mapa tego, co Home Assistant widzi, a czego nie.

Dashboard Home Assistant zbudowany z zsynchronizowanych elementów sterowania AVR Maestro

Nie tylko sceny

Także profile głośników, Dirac i Audyssey

Włącz Synchronizuj zaawansowane sterowanie, a aplikacja opublikuje skrypt dla znacznie więcej niż sceny: każdy profil głośników, każdy slot filtra Dirac Live, każdą krzywą Audyssey. Pełna synchronizacja na Cinema 30 daje ponad siedemdziesiąt skryptów, więc przycisk na dashboardzie albo polecenie głosowe może załadować filtr Dirac lub przełączyć krzywą pomieszczenia tak samo, jak przywołuje scenę.

Ekran Home Assistant w AVR Maestro z włączoną opcją Synchronizuj zaawansowane sterowanie

Odczytuje, nie tylko zapisuje

Home Assistant widzi, co jest aktywne

Skrypt można uruchomić, ale nie odczytać, więc wczesne dashboardy mogły przełączać krzywą Audyssey lub slot Dirac, nie mając jak pokazać, który był włączony. Odczyty, które aplikacja już posiada - aktywny tryb surround, aktywny filtr Dirac, profil głośników, dimmer i dziesiątki innych - publikują się teraz jako atrybuty na sensorze stanu amplitunera, więc kafelek może się podświetlić dla ustawienia, które faktycznie działa.

AVR Maestro publikujący do Home Assistant skrypty profilu głośników, Dirac Live i Audyssey

Każde pomieszczenie

Twoje pozostałe strefy, z tego samego dashboardu

Zasilanie, głośność i wyciszenie dla Strefy 2 i Strefy 3 publikują się jako własne skrypty, więc patio albo drugie pomieszczenie reaguje na dashboard lub asystenta głosowego tak, jak zawsze robiła to strefa główna. Przyciski dostają tylko te strefy, które Twój amplituner faktycznie zgłasza, więc amplituner dwustrefowy nigdy nie dorobi się Strefy 3.

Jeśli synchronizowałeś starszą wersją

Identyfikatory Twoich skryptów zmienią się jednorazowo

Skrypty były nazywane według sceny i amplitunera, więc zmiana nazwy któregokolwiek z nich zostawiała stary skrypt i po cichu tworzyła drugi. Teraz są nazywane według sceny i adresu MAC amplitunera, dzięki czemu zmiana nazwy aktualizuje ten sam skrypt zamiast go powielać.

Pierwsza synchronizacja po tej zmianie zastępuje stare skrypty nowymi. Wszystko, co zbudowałeś na starych identyfikatorach, trzeba raz przekierować - przycisk na dashboardzie, automatyzację, alias głosowy. Otwórz skrypt w Home Assistant, aby znaleźć jego nowy identyfikator encji.

Encje są teraz też nazywane według amplitunera - cinema30 zamiast trzydziestu dwóch znaków identyfikatora maszynowego - więc lista jest czytelna, a autouzupełnianie je znajduje. Identyfikatory z wcześniejszych wersji nadal działają.

Webhooki

Home Assistant i Hubitat wysyłają polecenia do amplitunera. Webhooki idą w drugą stronę: gdy amplituner coś zrobi, powiadom o tym cokolwiek innego. Włącz amplituner, a AVR Maestro wyśle małą wiadomość na wybrany przez Ciebie adres - ta wiadomość to webhook.

To jedyna część, która nie jest niezależna od telefonu. Twoje zsynchronizowane sceny stają się skryptami na hubie i działają niezależnie od tego, czy aplikacja jest gdziekolwiek w pobliżu. Webhooki są inne: to AVR Maestro obserwuje amplituner, więc wyzwalacz uruchamia się, gdy aplikacja jest otwarta na urządzeniu, które go widzi. Jeśli chcesz, aby coś uruchamiało się, gdy nic nie działa, zbuduj to na swoim hubie wokół encji amplitunera.

Ekran Webhooków z kartą wyjaśnienia i bez jeszcze żadnych wyzwalaczy — Puste, dopóki jakiegoś nie dodasz

Arkusz Dodaj wyzwalacz automatyzacji: zdarzenie wyzwalające, dokąd je wysłać i identyfikator webhooka — Zdarzenie, miejsce docelowe, identyfikator

Cztery wyzwalacze

Zdarzenie wyzwalające	Uruchamia się, gdy	Można zawęzić do
Włączenie amplitunera	Amplituner wychodzi z trybu gotowości	-
Wyłączenie amplitunera	Amplituner przechodzi w tryb gotowości	-
Zmiana aktywnego wejścia	Wybrane źródło się zmienia	Jedno wejście, w polu Wyzwalaj tylko dla źródła wejściowego
Przywołanie sceny	Zostaje zastosowana Scena	Jedna scena, w polu Wybierz scenę

To zawężenie sprawia, że są przydatne, a nie hałaśliwe. „Zmiana aktywnego wejścia” na każdym wejściu to hydrant; ten sam wyzwalacz przypięty do jedynego wejścia, do którego podłączony jest Twój projektor, to włącznik światła.

Lista wejść to ta, którą zgłasza Twój własny amplituner, więc uwzględnia już każde źródło, któremu zmieniłeś nazwę lub które ukryłeś. Lista scen to Twoje własne sceny.

Konfiguracja krok po kroku

To droga przez Home Assistant, której chce większość osób. Najpierw zrób połowę po stronie Home Assistant - aplikacja potrzebuje czegoś, na co może wskazać.

W Home Assistant

1. Ustawienia › Automatyzacje & sceny › Utwórz automatyzację › Utwórz nową automatyzację.
2. Dodaj wyzwalacz › Webhook. Home Assistant generuje dla Ciebie długi, losowy identyfikator webhooka.
3. Zamień go na coś, co rozpoznasz - avr-power-on, avr-movie-night. Dowolna nazwa jest dobra, o ile jest unikalna w Twoim Home Assistant. Zapisz ją; wpiszesz tę samą w AVR Maestro.
4. W ustawieniach webhooka zezwól na POST. To właśnie wysyła AVR Maestro. Tylko lokalnie jest w porządku - aplikacja jest w Twojej własnej sieci.
5. Dodaj, cokolwiek chcesz, żeby robił - przyciemnij światła, zamknij rolety, uruchom scenę - i zapisz automatyzację.

W AVR Maestro

1. Ustawienia › Automatyka domowa › Webhooki, potem Dodaj pierwszy wyzwalacz - albo przycisk +, gdy jakiś już masz.
2. Zdarzenie wyzwalające - wybierz, co ma go uruchomić. Wybór Zmiany aktywnego wejścia lub Przywołania sceny dodaje drugie pole do zawężenia.
3. Dokąd to wysłać - zostaw na Home Assistant. Adres jest już znany, bo połączyłeś go wcześniej na tym samym ekranie.
4. Identyfikator webhooka - wpisz ten sam identyfikator, którego użyłeś w Home Assistant. Nic więcej nie musi się zgadzać. Poniżej aplikacja podaje dokładny adres, na który wyśle dane - Sends to http://your-ha:8123/api/webhook/avr-power-on - abyś mógł go sprawdzić przed zapisaniem.
5. Zapisz. Potem naciśnij Test przy wyzwalaczu na liście. Twoja automatyzacja w Home Assistant powinna uruchomić się natychmiast.

W przypadku Home Assistant nigdy nie wpisujesz adresu URL. Aplikacja buduje go z połączonego Home Assistant i sprawdza ten adres przy każdym uruchomieniu wyzwalacza. Przenieś Home Assistant na nowy port, nową nazwę hosta albo adres Nabu Casa, a każdy już utworzony webhook pójdzie za nim. Nic nie trzeba ponownie synchronizować i nie ma przycisku do naciśnięcia.

Jeśli arkusz mówi Home Assistant nie jest jeszcze połączony, najpierw zrób kartę Home Assistant u góry tej strony. Webhook potrzebuje adresu, na którym może się oprzeć.

Wysyłanie gdzieś, co nie jest Home Assistant

Przełącz Dokąd to wysłać na Inne i wklej pełny adres URL w polu Adres URL webhooka. Działa wszystko, co przyjmuje POST - przepływ Node-RED, aplet IFTTT, skrypt na NAS, punkt końcowy Hubitat Maker API. Ta droga zapisuje adres dokładnie tak, jak go wpisałeś, więc jeśli cel się przeniesie, edytujesz wyzwalacz.

Co faktycznie jest wysyłane

Małe ciało JSON. Karta Co wysyła na tym samym ekranie opisuje to zwykłym językiem dla wybranego wyzwalacza, więc nigdy nie musisz zgadywać - a oto nazwy pól, które czyta Twoja automatyzacja:

Wyzwalacz	Pola w wiadomości
Włączenie / wyłączenie amplitunera	`event`, `timestamp`
Zmiana aktywnego wejścia	...oraz `source`
Przywołanie sceny	...oraz `sceneId` i `sceneName`

W automatyzacji Home Assistant docierają one jako {{ trigger.json.event }}, {{ trigger.json.source }} i tak dalej. Możesz je odczytać albo całkowicie zignorować i po prostu zareagować na sam fakt uruchomienia. Większość osób robi to drugie.

Jeśli potrzebujesz innego kształtu - usługa oczekuje własnego formatu - otwórz Wyślij zamiast tego mój własny JSON pod tą kartą i napisz go tam. Jest schowany i oznaczony jako Zaawansowane, bo prawie nikt tego nie potrzebuje, a nie dlatego, że jest odradzany.

Ekran nazywa się Webhooki, bo tym właśnie są. Jeśli szukasz automatyzacji, które działają na Twoim hubie, to karty Home Assistant i Hubitat powyżej - zsynchronizowana Scena staje się tam skryptem, a nie tutaj webhookiem.

Gdy webhook nie dociera

W kolejności, w jakiej warto sprawdzać, bo pierwsze dwa to prawie zawsze to:

Najpierw naciśnij Test. Wysyła tę samą wiadomość co prawdziwy wyzwalacz, na ten sam adres, i mówi, co z trzech rzeczy się stało: dostarczono, nie dostarczono albo pominięto, bo własny przełącznik wyzwalacza jest wyłączony. Jeśli Test dociera, a prawdziwe zdarzenie nie, problem leży w wyzwalaczu - najczęściej Zmiana aktywnego wejścia zawężona do wejścia, na które faktycznie nie przełączasz.
Sprawdź, czy identyfikator jest dokładnie taki sam. Identyfikatory webhooków Home Assistant rozróżniają wielkość liter i nie tolerują zbłąkanej spacji. Aplikacja wypisuje pod polem pełny adres, na który wyśle dane - porównaj go z tym z Twojej automatyzacji.
Sprawdź, czy automatyzacja zezwala na POST. Wyzwalacz webhooka Home Assistant, który zezwala tylko na GET, po cichu ignoruje to, co wysyła AVR Maestro.
Sprawdź, czy przełącznik wyzwalacza jest włączony. Każdy ma własny przełącznik na liście, a wyłączony wyzwalacz jest pomijany, a nie kończy się błędem.
Wyzwalacze należą do jednego amplitunera. Lista, na którą patrzysz, to lista aktualnie wybranego amplitunera. Inny amplituner ma własną, więc reguła utworzona tutaj nie uruchomi się dla innego pomieszczenia.
Aplikacja musi obserwować. To AVR Maestro zauważa, że amplituner się zmienił, więc nic się nie uruchomi z telefonu w kieszeni przy zamkniętej aplikacji. To kompromis opisany na początku tej sekcji, a nie usterka.
Webhooki są częścią Automatyki domowej. Bez tego odblokowania wyzwalacze są widoczne, ale nic nie jest wysyłane, a Test mówi o tym wprost, zamiast udawać, że zadziałało.

Home Assistant i Hubitat: Twoje sceny, działające bez telefonu

Dlaczego działa bez aplikacji